به گزارش توسعه۲۴؛ پس از یک دوره پیشرفت کند در تکنولوژیهای تولید فولاد، گزارش «موسسه اقتصاد انرژی و تحلیل مالی» حالا دوباره نشانههایی از امید برای سرعت گرفتن گذار جهانی این صنعت به دوری از سوختهای فسیلی را نشان میدهد. انتظارات درباره کاهش هزینه تولید هیدروژن سبز واقعبینانهتر شده و همین موضوع برنامههای جهانی برای تولید آهن احیای مستقیم بدون سوخت فسیلی را تحت تاثیر قرار داده است. با این حال، تحولات مهمی که انتظار میرود در سال ۲۰۲۶ رخ دهد، میتواند دوباره موتور این گذار را روشن کند و حرکت صنعت فولاد به سمت تکنولوژیهای پاک را شتاب دهد.
استارتآپ سوئدی فولاد سبز «استگرا» در صورت موفقیت دور جدید تامین مالی، قصد دارد در سال ۲۰۲۶ فعالیت کارخانه خود را در شمال سوئد شروع کند. برنامه زمانی پروژه چند ماه عقب افتاده و قرار است ابتدا بخش کوره قوس الکتریکی (EAF) راهاندازی شود و سپس کوره احیای مستقیم (DRI) وارد مدار شود. آغاز به کار یک واحد DRI که با ۱۰۰ درصد هیدروژن سبز کار میکند، یک نقطه عطف مهم در گذار جهانی صنعت فولاد به تکنولوژیهای بدون سوخت فسیلی خواهد بود.
با توجه به کند شدن روند گذار در صنعت فولاد جهان، اتخاذ تصمیم نهایی سرمایهگذاری در سال ۲۰۲۶ برای یک واحد DRI که از ۱۵ درصد هیدروژن سبز استفاده میکند، میتواند نشانهای مهم از بازگشت شتاب این گذار باشد و الگویی برای کشورهایی مانند استرالیا فراهم کند که به دنبال حرکت به سمت تکنولوژی DRI هستند.
استرالیا این فرصت را دارد که ارزش افزوده بیشتری به صادرات سنگ آهن خود اضافه کند. استرالیا که بزرگترین صادرکننده سنگ آهن جهان است، در سال جدید میتواند با حرکت به سمت تولید و صادرات آهن احیای مستقیم و آهن بریکت گرم ارزش افزوده بیشتری ایجاد کند؛ بهویژه در شرایطی که پیشبینیها از کاهش قیمت جهانی سنگ آهن حکایت دارد.
در نوامبر ۲۰۲۵، معدن عظیم «سیماندو» در گینه فعالیت خود را آغاز کرد. تولید این معدن در سال ۲۰۲۶ و درست در زمانی که تقاضای چین به بعنوان بزرگترین مشتری سنگ آهن استرالیا، رو به کاهش است افزایش مییابد. در سال ۲۰۲۵ تولید فولاد خام چین حدود ۴ درصد کمتر از سال قبلش بود؛ روندی که امسال با بلوغ اقتصاد چین انتظار نمیرود تغییر کند. در نهایت، تولید سیماندو قرار است به ۱۲۰ میلیون تن در سال برسد و بخش عمده آن راهی چین خواهد شد.
افزایش عرضه سنگ آهن از معدن سیماندو احتمالا باعث فشار کاهشی بر قیمتها خواهد شد، بهطوریکه پیشبینی میشود قیمت سنگ آهن از حدود ۱۰۰ دلار در هر تن در اواخر ۲۰۲۵ به ۸۵ دلار یا حتی ۷۵ دلار تا سال ۲۰۲۸ برسد. در تازهترین برآورد میانمدت دولت استرالیا نیز پیشبینی شده که ارزش صادرات سنگ آهن کشور تا سال مالی ۲۰۲۹-۳۰ حدود ۳۶ میلیارد دلار استرالیا (معادل ۳۱ درصد) کاهش یابد.
در چنین شرایطی، تولید DRI میتواند فرصتی برای استرالیا باشد تا بهجای صادرات خام سنگ آهن، آن را در داخل کشور فرآوری کرده و با ارزش افزوده بیشتر صادر کند. اما استرالیا در سال ۲۰۲۶ با یک انتخاب مهم روبهروست: آیا این ارزش افزوده را با گاز طبیعی ایجاد کند یا با هیدروژن سبز؟
استرالیا یکی از تولیدکنندگان بزرگ گاز و از صادرکنندگان اصلی LNG در جهان است، اما این صادرات به قیمت فشار بر بازار داخلی تمام شده، بهطوری که کمبود عرضه و قیمتهای بالا پیشبینی میشود. همین موضوع باعث شده شرکت «بلواسکوپ»، بزرگترین تولیدکننده فولاد استرالیا، خواستار توسعه میادین جدید گاز شود. این شرکت میگوید برای گذار از کوره بلند به DRI، باید قیمت گاز داخلی کمتر از ۱۰ دلار استرالیا بهازای هر گیگاژول باشد، در حالی که منابع جدید گاز بسیار پرهزینهاند و نمیتوانند چنین قیمتی ارائه دهند.
انتهای پیام/
