به گزارش توسعه۲۴؛ نرخ حمل دریایی سنگآهن در ماه جولای تحت تأثیر تغییرات احساسات بازار نوسان داشت، اما در مقایسه با پایان ژوئن در مسیرهای اصلی رشد کرد. کرایه حمل در مسیر برزیل چین به ۳۴.۱۵ دلار به ازای هر تن رسید که نسبت به هفته قبل ۲.۴ درصد و نسبت به ۲۶ ژوئن ۱۳.۴ درصد افزایش داشت.
همچنین در مسیر استرالیای غربی چینگدائو نرخ حمل به ۱۲.۱۰ دلار به ازای هر تن رسید؛ رقمی که نسبت به هفته قبل ۲ درصد کاهش داشت، اما در مقایسه با پایان ژوئن ۱۳ درصد بالاتر بود.در مقابل، شاخص بی دی آی با افت ۳۲ واحدی (۱.۲ درصد) به ۲,۶۶۴ واحد رسید که پایینترین سطح آن از ۲ ژوئیه محسوب میشود.
همچنین شاخص کیپ سایز که هزینه حمل سنگآهن و زغالسنگ با کشتیهای حدود ۱۵۰ هزار تنی را نشان میدهد، با کاهش ۶۰ واحدی (۱.۴۳ درصد) به ۴,۱۴۰ واحد رسید که کمترین سطح آن از ۲۲ ژوئیه بود. علت این افت، کاهش تقاضای حمل، افزایش دسترسی به کشتیها و کاهش نرخ کرایه در تمامی بخشهای بازار عنوان شده است.
در فاصله ۲۰ تا ۲۷ ژوئیه بازار کشتیهای کیپ سایز پس از شروعی ضعیف، بهتدریج بهبود یافت. افزایش عرضه محمولههای جدید، بازگشت خریداران و رشد فعالیت شرکتهای معدنی در حوزه اقیانوس آرام، همراه با قراردادهای جدید حمل از جنوب برزیل و غرب آفریقا، موجب تقویت نرخ کرایه در پایان هفته شد.
بازار حمل فله خشک در کوتاهمدت همچنان با فشار ناشی از عرضه بالای کشتیها و ضعف تقاضای حمل روبهرو خواهد بود. هرچند رشد فصلی صادرات سنگآهن از استرالیا و برزیل میتواند از بازار کشتیهای کیپ سایز حمایت کند، اما تداوم بهبود بازار به افزایش تولید فولاد چین، رشد صادرات مواد خام و افزایش قراردادهای حمل در مسیرهای اصلی وابسته خواهد بود.
هند صادرکننده خالص محصولات فولادی نوردی در سال گذشته
هند که در سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۵ به صادرکننده خالص محصولات فولادی نوردی تبدیل شده بود، ممکن است در سال مالی جاری این جایگاه را از دست بدهد. دلیل اصلی این موضوع، اجرای دور جدید اقدامات حفاظتی اتحادیه اروپا و کاهش سهمیههای واردات فولاد است.
کارشناسان پیشبینی میکنند صادرات فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷-۲۰۲۶ نسبت به سال قبل ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش یابد. علاوه بر محدودیتهای اروپا، رقابت شدید در بازارهای جهانی و افت قیمتهای جهانی فولاد نیز از عوامل مؤثر بر این روند هستند.
اقدامات حفاظتی جدید اتحادیه اروپا از اول جولای اجرایی شده و در ابتدا سهمیه صادرات هند را ۴۱ درصد کاهش داد. با این حال، ایجاد سهمیههای اختصاصی برای برخی محصولات، از جمله ورقهای ضخیم، باعث شد میزان کاهش مؤثر سهمیه به حدود ۳۰ درصد محدود شود.
همچنین، دستهبندیهای جدید سهمیهای در چارچوب توافق تجارت آزاد میان هند و اتحادیه اروپا میتواند بخشی از فشار ناشی از این محدودیتها را کاهش داده و مسیرهای جایگزینی برای صادرات فولاد هند به اروپا فراهم کند، هرچند میزان اثربخشی این سازوکارها هنوز مشخص نیست.
اتحادیه اروپا همچنان یکی از مهمترین بازارهای صادراتی فولاد هند به شمار میرود. اگرچه تنها ۳ تا ۵ درصد از کل تولید محصولات فولادی نوردی هند صادر میشود، اما در سال ۲۰۲۵ حدود ۴۰ درصد از این صادرات راهی بازار اروپا شد.
انتهای پیام/
