به گزارش توسعه۲۴؛ همه دنیا پی بردهاند که آمریکا بیشترین جنگهایی که داشته برای در دست گرفتن بازار نفت بوده است، هرچند گاهی موضوعاتی مانند تهدید بودن کشوری را مطرح کردهاند یا مسائل حقوق بشری را پیش کشیدهاند اما نیت آنها چیز دیگری بوده، درباره جنگ رمضان نیز میتوان تا حدودی موضوع نفت را جدی دانست، زیرا آمریکا به دنبال فشار بر اقتصاد چین است، با این حال این جنگ برای بازار نفت نیز تبعاتی داشته است.
حمید حسینی، سخنگوی اتحادیه فرآوردههای نفتی و عضو سابق کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، تصویری روشن از بحران نفتی جهان پس از حملات آمریکا را بررسی کردهاست. حمید حسینی درباره وضعیت بازار نفت با اشاره به اینکه قبل از تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل قیمت نفت حدود ۶۷ دلار بود گفت: قبل از جنگ پیشبینی میشد نفت در سال ۲۰۲۶ در محدوده ۵۸ تا ۶۲ دلار بماند. به همین دلیل ما در بودجه امسال مجلس، قیمت ۵۴ یورو را برای نفت پیشبینی کردیم. در ادامه جزئیات را بخوانید.
این کارشناس صنعت نفت با تاکید بر اینکه قبلاً نفت مازادی در بازار وجود داشته و عرضه در بازار جهانی ۱۰۵ میلیون بشکه از تقاضا بیشتر بود، افزود: این عرضه مازاد باعث شد شیب کاهش قیمت از ۸۳-۸۴ دلار به ۶۱-۶۲ دلار سیر کند. بر همین مبنا پیشبینی میشد افزایش تقاضا حدود ۸۰۰ هزار بشکه باشد، اما افزایش تولید کانادا، برزیل، گویان، امارات، ایران و قطر حدود یک و نیم میلیون بشکه بود. یعنی اوضاع جهانی قیمت نفت با روند قبل از جنگ میتوانست در ادامه سال بدتر هم بشود.
وی با اشاره به اینکه بعد از تجاوز، در یک ماه اول قیمت نفت تا ۱۳۰ دلار افزایش پیدا کرد و مدت زمان افزایش قیمت بسیار زیاد بود، تصریح کرد: تا اواسط فروردین قیمتهای ۱۲۰ تا ۱۳۰ دلار را داشتیم. تا وقتی که آژانس بینالمللی انرژی تصمیم گرفت ذخایر استراتژیکش را آزاد کند؛ حدود ۴۵۰ میلیون بشکه نفت آزاد شد. آمریکا ۷۵ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیکش را آزاد کرد و شروع کردند با بازار بازی کردن، خبرهای مثبت دادن راجع به مذاکره. در مجموع حدود ۷۰۰ میلیون بشکه نفت وارد بازار جهانی شد و حدود ۳۰۰ میلیون بشکه از ذخایر مصرف گردید؛ یعنی تقریباً یک میلیارد بشکه کمبود در دنیا ایجاد شد.
حسینی با بیان اینکه آژانس بینالمللی انرژی اعتراف کرد ادامه بسته شدن تنگه هرمز میتواند اقتصاد جهانی را خفه کند، گفت: فاتح بیرول، دبیر آژانس، و رئیس جدید شورای امنیت گفتند با نوعی بحران انرژی روبرو هستیم که در هیچ وقتی در دنیا نداشتیم. در جنگ اوکراین گاز کم شد، ولی میزان کمبود گازی که الان ایجاد شده خیلی بیشتر از جنگ اوکراین یا بحرانهای نفتی دیگر است.
مذاکره بهخاطر قیمت نفت است
این عضو سابق کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران با تاکید بر اینکه ۳۵ درصد نفت صادراتی جهان از تنگه هرمز میرفت و ۱۳درصد فرآوردههای دنیا هم از این مسیر عبور میکرد، افزود: غیر از بحث کود شیمیایی، اوره، گاز هلیوم و الانجی، همین مقدار به تنهایی شوک بزرگی به اقتصاد جهانی داد. بلومبرگ اعتراف کرده که علت اینکه آقای ترامپ دارد پای میز مذاکره میآید، بحث نفت و قیمت نفت است.
حسینی در پاسخ به سوالی درباره آینده قیمت نفت و تأثیر توافق احتمالی گفت: آمریکا خودش بزرگترین تولیدکننده نفت دنیاست، اما خالص واردکننده است. حدود ۴ میلیون بشکه نفت سبک صادرات دارد و ۶ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه نفت سنگین از عراق، ونزوئلا، برزیل، کانادا و مکزیک وارد میکند. آمریکا مجبور شده ذخایر استراتژیکش را آزاد کند. خیلیها معتقدند تا پایان ۲۰۲۶ قیمت نفت تقریباً در همین محدوده ۱۰۰ دلار باقی بماند. اگر مذاکرات با سرعت به نتیجه برسد و بتوانند نفت مازاد موجود در بازار را مدیریت کنند، شاید قیمت بین ۸۰ تا ۹۰ دلار نگه داشته شود. اما اگر مذاکرات طولانی شود، ممکن است میانگین قیمت به ۱۰۰ دلار برسد.
این کارشناس صنعت نفت با اشاره به تجربه کشورهای منطقه در بحران تنگه هرمز تصریح کرد: کویت ۶۹ درصد تولیدش را کاهش داده، چون امکان ذخیرهسازی نداشت. عراق ۶۳ درصد، امارات ۳۵ درصد، عربستان ۲۹ درصد و ما حدود ۱۱ درصد تولیدمان را کاهش دادیم. این تجربه کشورها را مجبور کرد به دنبال مسیرهای جایگزین باشند، مثل خط لوله گوره-جاسک که ما راه انداختیم و با آن میتوانیم یک میلیون بشکه در روز به دریای عمان ارسال کنیم.
حسینی با تاکید بر اینکه هزینه خطوط لوله جایگزین بسیار بالاست، افزود: هزینه عبور از تنگه هرمز حدود ۲۰ سنت است، اما هزینه عبور از خط لوله برای صادرات از دریای سرخ تقریباً ۱۰ برابر این مقدار است. کشورها سعی میکنند خطوط جایگزین داشته باشند، اما به این معنا نیست که اگر شرایط عادی شد، تنگه هرمز اهمیتش را از دست بدهد. این اتفاق خیلی بعید است.
نحوه فروش نفت ایران در زمان جنگ
حسینی در پاسخ به سوالی درباره نحوه فروش نفت ایران در زمان جنگ و وجود تخفیف برای چین گفت: بعد از شروع جنگ، ما چیزی حدود ۷۵ میلیون بشکه نفت روی آب داشتیم؛ در آبهای بینالمللی، در دریای عمان و در مخازن چین. گزارشات شرکتها نشان میدهد که ما همه آن نفتها را بدون تخفیف و حتی بعضاً با قیمتهای مثبت و بالاتر از قیمت کاغذی به فروش رساندیم. روزی که قیمت برنت ۱۰۸ دلار اعلام میشد، در بازار فیزیکی نفت تا ۱۳۰ و ۱۳۸ دلار هم معامله میشد. قطعاً توانستیم ۷، ۸ تا ۱۰ میلیارد دلار درآمد اضافی داشته باشیم.
این کارشناس صنعت نفت با اشاره به همکاریهای راهبردی ایران و چین افزود: چین حدود ۱۴ میلیون بشکه مصرف دارد که ۱۱ و نیم میلیون بشکهاش را وارد میکند و ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه هم فرآورده وارد میکند. اما آمار نشان میدهد واردات نفت چین به ۸ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز کاهش پیدا کرده و مجبور شده از ذخایر استراتژیک خود برداشت کند. با این حال، چین هیچ گلهای نکرد چون میداند ایران به عنوان سرپل ارتباطی برای کریدور ریلی و جاده کمربندشان حیاتی است. اگر بتوانند ایران را ساقط کنند یا نظام را تغییر بدهند، شاید بیشترین هزینه را میتوانست برای چین داشته باشد.وی با تاکید بر اینکه چین با بیشترین ذخایر استراتژیک نفت در دنیا، هنوز نگران نیست، تصریح کرد: بعضی گزارشات میگویند چین یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون بشکه ذخایر دارد و برخی گزارشات ۱۵۱ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه ذخایر استراتژیک. ولی تنها کسی که بیشترین ذخایر استراتژیک را در دنیا دارد، چین است.
انتهای پیام/
