به گزارش توسعه۲۴؛ فولادسازان هند در سال مالی ۲۰۲۷، با وجود افزایش هزینههای تولید، همچنان چشمانداز مثبتی برای حفظ سودآوری دارند؛ برآورد مؤسسه رتبهبندی Crisil Ratings نشان میدهد سودآوری عملیاتی فولادسازان این کشور در محدوده ۱۰ هزار و ۵۰۰ تا ۱۱ هزار روپیه به ازای هر تن، معادل حدود ۱۱۰ تا ۱۱۵.۵ دلار، باقی خواهد ماند؛ زیرا افزایش قیمت فولاد و رشد تقاضای داخلی میتواند فشار ناشی از افزایش هزینههای تولید را جبران کند.
بر اساس این گزارش انتظار میرود قیمت داخلی فولاد هند در سال مالی آینده ۶ تا ۸ درصد افزایش یابد. این رشد به اندازهای خواهد بود که افزایش هزینه مواد اولیه و هزینههای عملیاتی را پوشش دهد و حاشیه EBITDA فولادسازان را در سطح میانگین ۱۰ سال گذشته حفظ کند.
هزینه تولید ۲ هزار روپیه افزایش مییابد
با وجود چشمانداز مثبت سودآوری، هزینه تولید فولاد در سال مالی ۲۰۲۷ حدود ۲ هزار روپیه به ازای هر تن افزایش خواهد یافت و به ۵۳ هزار تا ۵۴ هزار روپیه میرسد. این برآورد بر اساس بررسی عملکرد هشت شرکت بزرگ فولادی هند انجام شده است؛ شرکتهایی که در مجموع حدود نیمی از تولید فولاد این کشور را در اختیار دارند.
مهمترین عامل افزایش هزینهها، رشد ۵ تا ۷ درصدی قیمت زغالسنگ ککشو خواهد بود. زغالسنگ ککشو حدود ۴۰ درصد از هزینه تولید فولاد را تشکیل میدهد و انتظار میرود افزایش تقاضا و احتمال اختلال در عرضه، قیمت آن را تحت فشار قرار دهد.
در کنار مواد اولیه، رشد هزینههای حملونقل، بیمه و برق نیز هزینههای تولید فولادسازان هندی را افزایش خواهد داد. با این حال، افزایش قیمت فولاد در بازار داخلی و جهانی، همراه با تقاضای قدرتمند داخلی و حمایتهای تجاری دولت، امکان انتقال بخش عمده این هزینهها به قیمت محصول را فراهم میکند.
تعرفههای حمایتی به کمک فولادسازان آمد
سیاست تجاری دولت هند نیز یکی از عوامل مهم در حفظ حاشیه سود فولادسازان است. دهلینو در دسامبر ۲۰۲۵، تعرفه حفاظتی سهساله و مرحلهای ۱۱.۵ درصدی برای واردات برخی محصولات فولادی اعمال کرد.
این اقدام با محدود کردن فشار رقابت وارداتی، فضای بیشتری برای تولیدکنندگان داخلی فراهم کرده و به آنها کمک میکند افزایش هزینههای تولید را راحتتر مدیریت کنند. در همین حال، انتظار میرود تقاضای داخلی فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷ حدود ۵ تا ۷ درصد افزایش یابد. توسعه زیرساختها، رشد صنعت خودرو و رونق ساختوساز مهمترین محرکهای این افزایش تقاضا خواهند بود.
بازار هند هنوز ظرفیت رشد دارد
رشد مصرف فولاد در هند تنها به شرایط کوتاهمدت بازار محدود نمیشود. مصرف سرانه فولاد این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۱۰۹.۲ کیلوگرم رسید؛ در حالی که میانگین جهانی ۲۰۹ کیلوگرم بود. این فاصله نشان میدهد بازار هند همچنان ظرفیت قابل توجهی برای افزایش مصرف فولاد دارد؛ بهویژه با توجه به سرعت توسعه زیرساختها و صنعتیشدن اقتصاد این کشور.
سرمایهگذاری فولادیها افزایش مییابد
چشمانداز تقاضای داخلی همچنین فولادسازان را به افزایش سرمایهگذاری برای توسعه ظرفیتها ترغیب کرده است. بر اساس پیشبینی Crisil، مخارج سرمایهای فولادسازان هند در سال مالی جاری به ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد روپیه خواهد رسید؛ در حالی که این رقم در سال گذشته حدود ۷۰۰ میلیارد روپیه بود.
نکته قابل توجه، نحوه تأمین این سرمایهگذاریهاست. حدود ۷۵ درصد از مخارج سرمایهای از منابع داخلی شرکتها تأمین خواهد شد. این موضوع علاوه بر کاهش وابستگی به منابع مالی خارجی، به بهبود وضعیت بدهی فولادسازان نیز کمک میکند. بر این اساس، نسبت خالص بدهی به EBITDA فولادسازان از ۲.۸ برابر به ۲.۶ برابر کاهش خواهد یافت.
خاورمیانه ریسک اصلی پیشروی بازار
با وجود این چشمانداز مثبت، تحولات ژئوپلیتیکی همچنان یکی از مهمترین ریسکهای صنعت فولاد هند محسوب میشود. Crisil هشدار داده است که تداوم درگیریها در خاورمیانه میتواند زنجیرههای تأمین را مختل و هزینههای حملونقل، انرژی و مواد اولیه را افزایش دهد. چنین شرایطی میتواند بخشی از حاشیه سود فولادسازان را تحت فشار قرار دهد، بهخصوص اگر افزایش هزینهها سریعتر از رشد قیمت فولاد اتفاق بیفتد.
با این حال، چشمانداز بلندمدت صنعت فولاد هند همچنان قدرتمند است. تقاضای فولاد این کشور در سالهای اخیر ۷ تا ۸ درصد در سال رشد کرده و انتظار میرود این روند در دو دهه آینده نیز ادامه داشته باشد. توسعه زیرساختها در کنار رشد بخشهای جدیدی مانند مراکز داده، کشتیسازی و صنایع دفاعی، بازارهای تازهای برای مصرف فولاد ایجاد خواهد کرد.
در مجموع، فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷ با دو نیروی متضاد روبهرو است: افزایش هزینههای تولید از یک سو و رشد قیمت و تقاضا از سوی دیگر. برآورد Crisil نشان میدهد فعلاً کفه ترازو به نفع فولادسازان است؛ چراکه رشد تقاضای داخلی، حمایتهای تجاری دولت و افزایش قیمت فولاد میتواند افزایش هزینه مواد اولیه و عملیات را جبران و سودآوری صنعت را در محدوده تاریخی خود حفظ کند.
انتهای پیام/
