به گزارش توسعه۲۴؛ تحولات اخیر در دریای سیاه و خاورمیانه، با ایجاد اختلال در فعالیت بنادر و کاهش تمایل شرکت‌های کشتیرانی به عبور از مسیرهای پرریسک، تجارت بین‌المللی فولاد را با چالش مواجه کرده است. حمله به کشتی‌های فله‌بر و نفتکش‌ها نیز بر پیچیدگی مبادلات تجاری افزوده و هزینه و ریسک حمل‌ونقل را افزایش داده است.
همزمان، رشد قیمت نفت، گاز طبیعی و زغال‌سنگ، هزینه‌های تولید در زنجیره فولاد را افزایش داده و تولیدکنندگان، تأمین‌کنندگان قراضه و شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی را تحت فشار قرار داده است. در کنار این تحولات، محدودتر شدن فضای تجارت جهانی و تلاش چین برای جلوگیری از عرضه محصولات فولادی با قیمت‌های بسیار پایین و زیان‌ده، از دیگر عواملی است که بر روند بازار اثر گذاشته است.
در سوی تقاضا نیز افزایش نرخ بهره و سیاست‌های مهار تورم، قدرت خرید مصرف‌کنندگان را محدود کرده است. در این میان، به‌جز تقاضای مرتبط با توسعه مراکز داده هوش مصنوعی، مصرف جهانی محصولات فولادی همچنان در سطح نسبتاً ضعیفی قرار دارد و نشانه‌ای از تقویت گسترده تقاضا در بازار دیده نمی‌شود.
در چنین شرایطی، برخلاف روندهای معمول بازار، افزایش قیمت فولاد نه از رشد تقاضا، بلکه عمدتاً از افزایش هزینه‌های تولید و تجارت تأثیر می‌پذیرد. رشد قیمت‌ها در بازارهای مختلف، با وجود ضعف مصرف، نشان می‌دهد که فشار هزینه‌ای به یکی از عوامل اصلی تعیین‌کننده قیمت‌ها تبدیل شده است؛ روندی که در عین دشواری شرایط فعالیت، امکان تداوم تجارت را برای بخشی از فعالان زنجیره فولاد فراهم کرده است.
انتهای پیام/
